De wegwijsbril.

‘Wat baten kaars en bril, als den uil niet zien wil’ zei meester Carlos regelmatig in de klas van de lagere school, waar ik als een kerkuil naar het schoolbord zat te staren zonder te pinken. Dit gezegde heb ik om één of andere reden blijven onthouden. De visualisatie van het spreekwoord in het decoratieve glasraam aan de muur kan daar een rol bij hebben gespeeld.
Meneer Carlos was een fervente duivenmelker, kampioen in bolderen en een meester in het lesgeven aan snotneuzen zoals ondergetekende. Zijn wereld was beperkt tot het dorpsleven maar om een mens en zijn handelingen te herkennen hoef je geen grenzen over te steken noch te evolueren in tijd.

Voor een theaterfestival aan zee probeer ik al enkele jaren de signalisatie tot een goed einde te brengen. Signalisatie en pictogrammen leiden de mens rond in zijn bestaan. In mijn geval leidt dit tot een locatie waar iets staat te gebeuren.

Overal waar je komt in de beschaafde wereld, is er je iemand voor geweest en probeert die iemand via bordjes de nieuwe passant te behoeden van eerder gemaakte blunders. Het heeft als doel een hulpmiddel te zijn, niet het absolute ultieme enige juiste antwoord. Er zijn weinigen die er oog voor hebben, wel een oordeel.

De keren dat een voorbijganger met een vers ontwikkelde bult op het voorhoofd vloekend tegen een deur stampt, omdat die het woord ‘Trekken’ niet heeft gelezen op ooghoogte toen hij in volle vaart duwend zijn weg wou voortzetten, zijn niet te tellen op één hand.
Ik heb ook al met mijn rug naar de kerktoren het uur gevraagd aan een voorbijganger, dus ik ben niet vrij van alle zonden. Ik probeer signalisatie zo correct mogelijk te plaatsen. Proberen is dat werkwoord dat ik gebruik omdat slagen niet altijd mogelijk is. Ik moet rekening houden met heel wat onvoorbereide omstandigheden. Van de gebruiker, gekend als de lezer, de ontvanger, verwacht ik dan een kleine vorm van basis intelligentie bij het gebruik of volgen daarvan.

Ik heb het geprobeerd; intelligente pijlen, met digitale hypermoderne futuristische sturingen die de persoon in kwestie lokaliseren en inspelen op de reacties van de gebruikers. Na uitgebreide tests bleek het weinig verschil te maken met niet-intelligente pijlen. De ordinaire pijl die aangeeft welke richting gevolgd dient te worden.

De grootste hindernis blijft de gebruiker die niet wil kijken. Zijn of haar denken overmeestert het kijken en het oordeel is sneller geveld dan de projectie op het netvlies. Meester Carlos heeft met zijn spreekwoord nog steeds gelijk en hiermee het laatste woord.

 

brilfoto

Een gedachte over “De wegwijsbril.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s